Geçmişe Mektup

Bunca yıl sonra “Suçlu kim” sorusunu bana sorduran “suçlu kim ” bilmek istiyorum.

Soruyorum beni kim sevgi arsızı yaptı..

Kim yüreğime sevgi tohumlarını bol bol serptti ve gitti

Neden ben herkesin,dostu,arkadaşı,annesi,ablası,sırdaşı, kurtarıcısıyım.

Neden annem yok, neden babam yok, neden ablam yok, neden kardeşim yok.

Hepsi birer birer yok olduğu için mi ben bu görevleri yüklendim.

Bir taraftan güçlü ve cesurken, diğer taraftan neden ürkek ve korkak hallerim.

Yapılan tüm kalleşliklere affedici bir ruhla cevap vermem neden..

Neden kimse kendinle hesaplaşmazken ben sürekli hesaplaşıyorum..

Hayallerimi, güvenimi ve sevgiye,özleme dair her şeyi

Sırtıma yüklenmiş boşaltacak yer arıyorum ..

Tek tek karıştırıyorum geçmiş sayfaları

Her satırında bir can acısı

Önümde kocaman geniş bir muamma deryası.

Zaman su gibi akıp geçiyor.

Her gün bir yaprak daha..

Büyüdüm anne,

Hani küçükken yaramazlık yaptığımda bana kızar ve “anne olunca beni anlarsın “derdin ya.

Ben anne oldum ama, hala seni anlayamadım.

Ben kızımın gözünden akan bir damla gözyaşına dünyaları yıkabilecekken

Senin bana döktürdüğün gözyaşlarının sebebini anlamadım anne

Ben anneliği her şeyin önünde tutarken.

Senin anne oluşunu ve beni unutmanı anlayamadım anne.

Evet ben kızımı yalnız bırakmamak için ölmekten korkarken , senin yaşarken terkini ve ölümünü anlayamadım anne.

Yıllar sonra bu mektupla seninle konuşurken ve “anne” kelimesini kullanırken hiç canım acımadı bilimiyor musun.

Kızım beni her an özlerken, benim seni hiç özlemeyişimi de anlamadım anne.

Sen nasıl bir annelik yaptın ki bana, ben mükemmel bir anne oldum onu da anlamadım.

Hayatımda ki en büyük suçlu sensin aslında..

Bütün yalnızlıklarımın,özlemlerimin, açlıklarımın altında hep sen varsın aslında.

Hani içinde bir kıvılcım olur ya, bendeki kıvılcım kor oldu.

İnan ama her şey yolunda gidiyor yine de.

Ben büyüdüm be anne..

Yanından ayrılamayan ufacık kızın

Artık uzaklarda, üstelik yalnız

Hem de herkesin içinde..

Yeniden çocuk olmayı, sadece acıkınca ağlamayı ,

Bugünleri, şimdiyi yaşamayı hiç istemezdim anne.

Bir hayal kuruyorum dokunma sakın bana.

Zaman geri gitse, ben yeniden çocuk olsam ve sen bana gazozlu kek yapsan..

Sadece kendimi kandırıyorum biliyorum.

Bu halim ne sitem, ne de naz..

Olsun ben yine de ayaktayım

Ve ben her şeye rağmen iyiyim

Belki merak ediyorsundur !!!

Kaynak: Özlem ÜNEY

İlgili Yazılar: