WordPress ile hazırladığı sitesinden oldukça güncel ve teknolojik haberler veren Selçuk Hoca'nin sitesini ziyaret etmek isterseniz, işte adresi:

http://www.selcukhoca.com/

İşte kendi satırlarından Selçuk Hoca:

1980 yılında “eski bir ihtilal” sabahında doğmuşum. İhtilal deyince hemen aklınız 12 Eylül’e gitmesin. Bizimkisi 1960 ihtilali. Ne zaman doğum tarihim ile ilgili konuşsak annem hep aynı anıyı anlatır. Büyükbabam tam evden bayrama gitmek için çıkmış (ki o zaman ihtilal bayram olarak kutlanıyormuş) o sırada eline benim doğduğumu haber veren telgrafı sıkıştırmış bir postacı.

Çocukluğumu -klasik bir bahane olarak- babamın işi dolayısıyla çok parçalı olarak yaşadım. Düşünün ki beş yıllık ilkokul maceramı ancak dört farklı okulda tamamlayabildim. Yalnız ne hafızadır ki hepsinin ismini tek tek hatırlamaktayım. (1. Sınıf Karabiga İlkokulu, 2. Sınıf Keşan Yukarı Zaferiye İlkokulu, 3. Sınıf Çorlu Aziz Günden İlköğretim Okulu, 4-5. Sınıf Keşan Fatih İlköğretim Okulu ) İnsan böyle geçmişini ayrıntıları ile yazmaya başlayınca biraz yaşlandığını hissediyor. Şimdi internetten bakıyorum da ilkokullarımın ya ismi değişmiş, ya binası… Hiç bir şey eskisi gibi değil.
Böyle göçebe bir çocukluktan sonra biraz yerleşik hayata geçtik tabii . Ortaokulu tek bir okulda Keşan Atatürk Orta Okulu’nda okudum. Ortaokul yıllarımı düşününce hep hatırladığım şey atari salonu kaçamakları olmuştur. Gerçi benim kuşağımdan olup ta bu atari meretine tutulmayan yok gibidir. Şu zamanda internet cafe ne ise o zaman atari de oydu. Daha doğrusu oyun sektörü de yeni gelişmekteydi. Düşünün Street Fighter serisinin ilk oyunu yeni piyasaya sürülüyordu. Hani sadece sekiz adam seçebildiğiniz var ya o işte. Ya nice jetonumuzu yiyen Haggar’lı Final Fight’a ne demeli… Ne günlerdi…

Ortaokul sonunda girdiğim sınavların birinde -ki o zaman her okulun ayrı sınavı vardı.- Lüleburgaz Kepirtepe Anadolu Öğretmen Lisesi’ni kazandım. Hayatımda en esaslı değişiklik işte o zaman gerçekleşti. Daha doğrusu hayatımın geri kalanını büyük oranda bu “dağ başı” belirledi. Burada 4 yıl yatılı olarak okudum. Hayatı orada öğrendim, Hayatımı orada tanıdım. Öyle bir dört yılki nice on yıllara bedel benim gözümde. Neyse oradaki çilemizi de bitirdikten sonra 1998′de üniversiteyi okumak üzere büyük şehre İzmir’e göçtük. Hayatımın ikinci önemli durağı da burası oldu. İstanbul’dan sonra ilk defa bir şehri bu kadar sevdim. Hatta sonradan bana İstanbul’u unutturdu bile diyebilirim. Nedense hep sempatik ve yaşanabilir bir şehir buldum İzmir’i. Kader bizi nerelere götürür bilmem ama İzmir’de yaşlanmayı isterim.

İzmir’de kısaca Dokuz Eylül Üniversitesi’nde okudum. Kısa diyorum çünkü okuduğum bölümün tam resmi adı şudur: “Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Ortaöğretim Sosyal Alanlar Eğitimi Bölümü Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Lisansla Birleştirilmiş Tezsiz Yüksek Lisans Programı” Bir nefeste okumanın körük gibi ciğer istediği bir bölümdür kendisi. Derslerle çok ilgili olduğum için 1998’ de girdiğim beş yıllık bölümü yedi yılda ancak 2005’te bitirebildim. Aynı yıl girdiğim KPSS’yi de kazanarak 2005-2006 Eğitim Öğretim yılında aynı zamanda memleketim olan Çanakkale’nin Biga ilçesine Türkçe Öğretmeni olarak atandım. Ve 2006 Yılı Temmuz ayında on bir yıllık bir sevda hikâyesini resmileştirerek evlendim.

Efendim satırlara sığabildiği kadarıyla resmi tarihçemiz bu kadar. Neleri severim peki? Tabii ki en büyük hobim bilgisayar ve internet. Bunun yanı sıra kitap okumayı, sinemaya gitmeyi, tiyatro seyretmeyi de çok seviyorum. Bunların hepsi ayrı birer yazı konusu olduğundan şimdilik bu kadar yeter herhalde…

Site Hakkında
Bu site bir öğretmenin eğitim, bilişim, edebiyat, kitap, sinema ve müzik gibi konu başlıklarındaki yazılarını, hayata dair diğer paylaşımlarını içermektedir. Dada ayrıntılı bilgi için blog etiketli yazılarımı okumanız tavsiye olunur.

selçuk hoca postacıdır

selçuk hoca ortaokul öğretmenidir

1980 yılında “eski bir ihtilal” sabahında doğmuşum. İhtilal deyince hemen aklınız 12 Eylül’e gitmesin. Bizimkisi 1960 ihtilali. Ne zaman doğum tarihim ile ilgili konuşsak annem hep aynı anıyı anlatır. Büyükbabam tam evden bayrama gitmek için çıkmış (ki o zaman ihtilal bayram olarak kutlanıyormuş) o sırada eline benim doğduğumu haber veren telgrafı sıkıştırmış bir postacı.

Çocukluğumu -klasik bir bahane olarak- babamın işi dolayısıyla çok parçalı olarak yaşadım. Düşünün ki beş yıllık ilkokul maceramı ancak dört farklı okulda tamamlayabildim. Yalnız ne hafızadır ki hepsinin ismini tek tek hatırlamaktayım. (1. Sınıf Karabiga İlkokulu, 2. Sınıf Keşan Yukarı Zaferiye İlkokulu, 3. Sınıf Çorlu Aziz Günden İlköğretim Okulu, 4-5. Sınıf Keşan Fatih İlköğretim Okulu ) İnsan böyle geçmişini ayrıntıları ile yazmaya başlayınca biraz yaşlandığını hissediyor. Şimdi internetten bakıyorum da ilkokullarımın ya ismi değişmiş, ya binası… Hiç bir şey eskisi gibi değil.
Böyle göçebe bir çocukluktan sonra biraz yerleşik hayata geçtik tabii . Ortaokulu tek bir okulda Keşan Atatürk Orta Okulu’nda okudum. Ortaokul yıllarımı düşününce hep hatırladığım şey atari salonu kaçamakları olmuştur. Gerçi benim kuşağımdan olup ta bu atari meretine tutulmayan yok gibidir. Şu zamanda internet cafe ne ise o zaman atari de oydu. Daha doğrusu oyun sektörü de yeni gelişmekteydi. Düşünün Street Fighter serisinin ilk oyunu yeni piyasaya sürülüyordu. Hani sadece sekiz adam seçebildiğiniz var ya o işte. Ya nice jetonumuzu yiyen Haggar’lı Final Fight’a ne demeli… Ne günlerdi…

Ortaokul sonunda girdiğim sınavların birinde -ki o zaman her okulun ayrı sınavı vardı.- Lüleburgaz Kepirtepe Anadolu Öğretmen Lisesi’ni kazandım. Hayatımda en esaslı değişiklik işte o zaman gerçekleşti. Daha doğrusu hayatımın geri kalanını büyük oranda bu “dağ başı” belirledi. Burada 4 yıl yatılı olarak okudum. Hayatı orada öğrendim, Hayatımı orada tanıdım. Öyle bir dört yılki nice on yıllara bedel benim gözümde. Neyse oradaki çilemizi de bitirdikten sonra 1998′de üniversiteyi okumak üzere büyük şehre İzmir’e göçtük. Hayatımın ikinci önemli durağı da burası oldu. İstanbul’dan sonra ilk defa bir şehri bu kadar sevdim. Hatta sonradan bana İstanbul’u unutturdu bile diyebilirim. Nedense hep sempatik ve yaşanabilir bir şehir buldum İzmir’i. Kader bizi nerelere götürür bilmem ama İzmir’de yaşlanmayı isterim.

İzmir’de kısaca Dokuz Eylül Üniversitesi’nde okudum. Kısa diyorum çünkü okuduğum bölümün tam resmi adı şudur: “Dokuz Eylül Üniversitesi Buca Eğitim Fakültesi Ortaöğretim Sosyal Alanlar Eğitimi Bölümü Türk Dili ve Edebiyatı Öğretmenliği Lisansla Birleştirilmiş Tezsiz Yüksek Lisans Programı” Bir nefeste okumanın körük gibi ciğer istediği bir bölümdür kendisi. Derslerle çok ilgili olduğum için 1998’ de girdiğim beş yıllık bölümü yedi yılda ancak 2005’te bitirebildim. Aynı yıl girdiğim KPSS’yi de kazanarak 2005-2006 Eğitim Öğretim yılında aynı zamanda memleketim olan Çanakkale’nin Biga ilçesine Türkçe Öğretmeni olarak atandım. Ve 2006 Yılı Temmuz ayında on bir yıllık bir sevda hikâyesini resmileştirerek evlendim.

Selçuk hoca hakketen güzel bilgiler veren birisi internetteki güncel olayları bize sunuyor güzel ve sade bir site hazırlamış göz yormuyor emeğine sağlık